دانشکده امروز هم خلوت بود، بدون دانسجو، دانشکده لطفی ندارد. امور عقب افتاده را انجام دادم، شنبه باقی کارها را انجام میدهم که ارتباطی با حضور دانشجو ندارد.

علی چنگیزی نویسنده جوانی که با نگارش سه گانه اول داستانی خود نگاههای زیادی را در میان مخاطبان و منتقدان ادبیات داستانی دهه هشتاد به خود متوجه کرده بود. پس از یک دوره سکوت و بیخبری از تألیف رمان تازه

صبح حالم خوب بود. زدم بیرون برای تعویض روغن. طرف گفت الف ایرانی بریزم یا فرانسوی. گفتم اگر تقلبی نیست فرنگی. بعد از دهانش در رفت که اماراتی است. اولش تصمیم داشتم بهران بریزم اما چون از اول روغن الف ری

خواهرم کم کم دارد مادر میشود. کلی کتاب قصه خریده است تا برای دخترش قصه بگوید، وسایل بچهاش را کم کم میخرد. خواهرم عاقلترین بچه خانواده است، نه بیجهت درس خواند، نه عمرش را تباه مطلب بی هوده کرد، ازدواج کرد مادر شد، بهترین کار دنیا. حالا ما هم منتظریم تا فرزندش به دنیا بیاید. شاید مرداد ماه.

امروز شیفت من بود، شکر خدا همکاران و مراجعان اکثرا رعایت میکنند و سعی میکنیم ارباب رجوع مراجعه غیر ضروری نداشته باشند و دانشجویان هم رعایت کردهاند. روند اوضاع کرونا در ایران با توجه به آمار رو به ب

دانی که چرا دار مکافات شدیم؟

ناکرده گنه، چنین مجازات شدیم؟

کشتیم خرد، دار زدیم دانش را

در بند و اسیر صد خرافات شدیم!

نشستم و اتفاقی چند آهنگ قدیمی گوش دادم. یکیش مربوط به گروه کری بود مال پنجاه سال پیش، چقدر قشنگ و خاطره انگیز بود. مادر من هم در یکی از این گروههای کر عضو بود و همیشه عکسهایش را با افتخار نشان میدا

خبرگفتن بیبیسی درباره ویروس کرونا در ایران، خبررسانی نیست، روراست خباثت و هراس پراکنی است. بیبیسی بدون اشار به کنترل این ویروس در ایران و موفقیت کادر درمانی در بهبود مبتلایان که رقمش بیش از پنجاه

صبح رفتم پیش استادم، نبود. اتاقهای دانشکده را تقریبا بسته بودند و مراجعه کننده نمیتوانست وارد اتاق شود. در ورودی هم ضدعفونی کننده گذاشته بودند، برای محل کار ما هم لازم است. مراجعه کننده نباید وارد ش

نادانی، عذرخواهی میکنم،ادرار شتر را نوشیده برای مداوای کرونا یا هر کوفت و مرضی، جهل او را ای کاش میشد مداوا کرد که از هر کرونایی برای این جامعه خطرناکتر است. آبرویمان را نادانی در هفت آسمان میبرد. نادانی و جهل مداوایش خرد است نه ادرار حیوان بینوا، بینوای نادان.